Rejestr aktywności

„Mniej więcej wychodzę na swoje” zwykle znaczy: nie ma próby. Rejestr to lista rozliczeń z polami do metryk. Oddziela wiedzę o szeregu od dobrego samopoczucia. Arkusz nie ma funkcji kasowania pudeł.

Co zapisywać: siedem pól

Data, wydarzenie, rynek, kurs, kurs zamknięcia, stawka, wynik. Tyle wystarczy do ROI i CLV. Reszta kolumn po nawyku zapisu – inaczej katedra arkusza umiera w połowie.

Kurs zamknięcia jest najczęściej pomijany, a najlepiej ocenia jakość ceny względem rynku. Kolumna operatora pozwala porównać, gdzie ta sama selekcja miała inną cenę. Stawka w jednostkach puli porównuje okresy na jednej skali.

ROI i yield: dwa mianowniki

ROI: zysk netto przez sumę stawek. Yield: zysk przez liczbę jednostek, gdy pozycje są płaskie. Przy równych stawkach liczby się zbliżają; przy zmiennych – rozjeżdżają. Jedna definicja w nagłówku arkusza przez cały okres.

ROI = zysk_netto / suma_stawek

Ten sam mianownik warto sprawdzić w statystykach sprzedawców typów. Jak czytać ich ROI, procent trafień i CLV, opisujemy w tekście Płatne typy: jak sprawdzić statystyki typera.

Mylenie ROI z yieldem zawyża wynik. Podatek: przy 12% od stawki kurs efektywny = nominalny × 0,88; u operatora bez podatku efektywny = nominalny. Rejestr ma pokazywać rozliczenie, nie baner wypłaty.

CLV w rejestrze: kolumna o cenie, nie o nastroju

CLV: kurs zarejestrowany / kurs zamknięcia. Regularnie powyżej 1,0 oznacza, że ceny bywały wyższe niż zamknięcie – nawet gdy krótka seria wyników boli. Metryka pojawia się szybciej niż ustabilizowany ROI. Wyniki kłamią miesiącami; średni CLV opisuje cenę.

Kolumna ilorazu i jej średnia mówią więcej o selekcji cen niż ostatnie trzy kupony. Ostatnie trzy kupony mówią o wariancji i nastroju.

Segmenty: średnia ukrywa, filtr pokazuje

Przeciek: rynek albo format, na którym segment jest systematycznie ujemny, choć całość wygląda na plus. Filtr po rynku, lidze, formacie (live, AKO). Średnia maskuje. Cel pomiaru: zobaczyć, gdzie ucieka obrót – nie „znaleźć strategię z największym ROI do skalowania”.

Częste rozjazdy: live pod emocjami, wysokie kursy dla dreszczyku, akumulatory. Live −15% ROI i przedmecz +3% to dwa segmenty, nie jeden „jestem na plusie”. Dane wskazują różnicę; decyzja o zaprzestaniu segmentu należy do budżetu rozrywki albo do modelu, nie do CTA artykułu.

1. 1
   Arkusz z siedmioma kolumnami

   Data, wydarzenie, rynek, kurs, zamknięcie, stawka, wynik. Fundament. Reszta po nawyku.

2. 2
   Zapis w chwili znanej ceny

   Kurs i stawka w momencie, gdy są znane, nie z pamięci po meczu. Pamięć zaokrągla.

3. 3
   Kurs zamknięcia przy starcie

   Ostatni kurs na wynik obok kursu z rejestru. Z tej pary jest CLV.

4. 4
   Rozliczenie po wydarzeniu

   Zysk lub strata z podatkiem, jeśli operator go pobiera. Realna wypłata, nie baner.

5. 5
   Po 20–30 pozycjach: ROI i CLV per segment

   Filtr rynku i operatora. Przeciek widać wcześniej niż na pełnej średniej. 20 pozycji to trend, nie dowód.

Bez rejestru jest wspomnienie, nie szereg. Wspomnienia w tej dziedzinie są lepsze niż wyniki. Siedem kolumn kosztuje minuty przy rozliczeniu. Większość nigdy nie sprawdzi liczby, bo „mniej więcej na plusie” jest przyjemniejsze. Liczba bywa mniej przyjemna. Tylko z nią widać bilans i drawdown.